ବାପା: ସନ୍ତାନର ସ୍ୱପ୍ନର ଶିଳ୍ପୀ ଓ ଜୀବନର ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତି ।

ଡଃ ସତ୍ୟଜିତ ନାୟକ, ଆଇପିଏସ୍, ଆଇଜିପି, ମଧ୍ୟାଞ୍ଚଳ, କଟକ

ମଣିଷ ଜୀବନରେ କେତେକ ସମ୍ପର୍କ ଅମୂଲ୍ୟ, ଯାହାର ଗଭୀରତାକୁ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରକାଶ କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ସେହି ମହାନ ସମ୍ପର୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାପାଙ୍କ ସ୍ଥାନ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଓ ଅତୁଳନୀୟ। ବାପା କେବଳ ପରିବାରର ମୁଖ୍ୟ ନୁହନ୍ତି, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସନ୍ତାନର ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ, ସାହସ ଓ ଭବିଷ୍ୟତର ମଜବୁତ ଭିତ୍ତି। ନିଜର ଅସଂଖ୍ୟ ଇଚ୍ଛା ଓ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ପଛରେ ପକାଇ ସନ୍ତାନଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ସାକାର କରିବା ପାଇଁ ସେ ସାରା ଜୀବନ ସଂଘର୍ଷ କରନ୍ତି। ନିଜର ଦୁଃଖ, ଅଭାବ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ହସ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚାଇ ପରିବାରର ଖୁସି ପାଇଁ ନିଜକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଦିଅନ୍ତି। ବାପାଙ୍କ ଭଲପାଇବା ସବୁବେଳେ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରକାଶ ପାଏ ନାହିଁ; ତାଙ୍କର ନୀରବତାରେ ଚିନ୍ତା, ଶାସନରେ ଶିକ୍ଷା ଏବଂ ପରିଶ୍ରମରେ ସନ୍ତାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅସୀମ ସ୍ନେହ ଲୁଚି ରହିଥାଏ।

ଜଣେ ଆଦର୍ଶ ବାପା ସନ୍ତାନଙ୍କୁ କେବଳ ଶିକ୍ଷିତ କିମ୍ବା ସଫଳ ମଣିଷ ଭାବେ ଦେଖିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ଜଣେ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ, ଶୃଙ୍ଖଳିତ, ଦାୟିତ୍ୱବାନ ଓ ମାନବିକତାସମ୍ପନ୍ନ ନାଗରିକ ଭାବେ ଗଢ଼ି ତୋଳିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଜୀବନଶୈଳୀ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ସନ୍ତାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଜୀବନ୍ତ ପାଠଶାଳା। ସଫଳତାରେ ସେ ଗର୍ବ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଏବଂ ବିଫଳତାରେ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ପୁଣିଥରେ ଉଠିବାର ସାହସ ଦିଅନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସମୟ ବଦଳିବା ସହିତ ବାପାଙ୍କ ମଧ୍ୟ ବୟସ ବଢ଼ିଥାଏ। ଯେଉଁ ହାତ ଦିନେ ଆମକୁ ଧରି ଚାଲିବା ଶିଖାଇଥିଲା, ସେହି ହାତକୁ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟରେ ଆମର ସହଯୋଗ ଓ ଆଶ୍ରୟ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ। ଆଧୁନିକ ଜୀବନର ବ୍ୟସ୍ତତା ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଯେପରି ବାପାଙ୍କ ପାଇଁ ସମୟ ଦେବାକୁ ଭୁଲି ନଯାଉ, ସେଥିପ୍ରତି ସଚେତନ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ। ତାଙ୍କ ସହିତ କିଛି ସମୟ ବିତାଇବା, ତାଙ୍କ ମନର କଥା ଶୁଣିବା ଓ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଆମର ନୈତିକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ।

ପରିଶେଷରେ କହିବାକୁ ଗଲେ, ବାପା ହେଉଛନ୍ତି ତ୍ୟାଗ, ତପସ୍ୟା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥପର ଭଲପାଇବାର ଜୀବନ୍ତ ପ୍ରତୀକ। ତାଙ୍କର ଅବଦାନକୁ ଧନସମ୍ପତ୍ତିରେ ମାପିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ସନ୍ତାନର ପ୍ରକୃତ ସଫଳତା କେବଳ ଉଚ୍ଚ ପଦବୀ କିମ୍ବା ସାମାଜିକ ପ୍ରତିଷ୍ଠାରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ନିଜ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଉଚିତ ସମ୍ମାନ, ସ୍ନେହ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦେବାରେ ମଧ୍ୟ ନିହିତ। ବାପା ଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ମୂଲ୍ୟ ବୁଝିବା ଦରକାର, କାରଣ ହଜିଯାଇଥିବା ସମୟ ଓ ସ୍ନେହର ଛାୟା ଆଉ ଫେରି ଆସେ ନାହିଁ। ମନେ ରଖିବା ଉଚିତ, **ବାପା ନିଜେ ଜୀବନର ଅନେକ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ସନ୍ତାନଙ୍କ ଆଖିରେ ସ୍ୱପ୍ନର ଆଲୋକ ଜଳାଇ ରଖନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଭଲପାଇବା, ସମ୍ମାନ ଦେବା ଓ ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦକୁ ଜୀବନର ପାଥେୟ କରିବା ହିଁ ଆମର ପ୍ରକୃତ ମାନବିକତା।