ଉତ୍କଳମଣି ପଣ୍ଡିତ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସଙ୍କ ଜୟନ୍ତୀ ଅବସରରେ ମହାନ ଜନନାୟକ, ସମାଜ ସଂସ୍କାରକ, ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀ ଓ ମାନବସେବାର ପ୍ରତୀକଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ମୃତି ପ୍ରତି ମୋର ଶତ ଶତ ପ୍ରଣାମ।
ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ କେବଳ ଓଡ଼ିଶାର ଜଣେ ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ନଥିଲେ, ସେ ଥିଲେ ମାନବତା, ତ୍ୟାଗ, ସେବା ଓ ଦେଶପ୍ରେମର ଜୀବନ୍ତ ପ୍ରତୀକ। ନିଜର ସୁଖ, ସ୍ୱାର୍ଥ ଓ ସୁବିଧାକୁ ପଛରେ ପକାଇ ସେ ସମାଜର ଦୁଃଖୀ, ଦରିଦ୍ର ଓ ଅସହାୟ ଲୋକଙ୍କ ସେବାରେ ନିଜ ଜୀବନକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଥିଲେ। ଶିକ୍ଷାର ପ୍ରସାର, ସାମାଜିକ ଜାଗରଣ ଓ ଜାତୀୟ ଚେତନାର ବିକାଶ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଅବଦାନ ଚିରସ୍ମରଣୀୟ।
ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଆମକୁ ଶିଖାଏ ଯେ ପ୍ରକୃତ ମହାନତା ପଦବୀ, କ୍ଷମତା କିମ୍ବା ପ୍ରତିଷ୍ଠାରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ମଣିଷର ଦୁଃଖରେ ସାଥୀ ହେବା ଓ ସମାଜ ପାଇଁ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥପର ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାରେ ରହିଛି। ଜନସେବାରେ ନିୟୋଜିତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଆଦର୍ଶ ଏକ ଅମୂଲ୍ୟ ପ୍ରେରଣା। ବିଶେଷକରି, ପୋଲିସ ସେବାରେ ସଚ୍ଚୋଟତା, ନିରପେକ୍ଷତା, ମାନବିକତା ଓ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ବେଦନଶୀଳତାକୁ ସର୍ବଦା ପ୍ରାଥମିକତା ଦେବା ହିଁ ତାଙ୍କ ଆଦର୍ଶ ପ୍ରତି ପ୍ରକୃତ ସମ୍ମାନ।
ଏହି ପବିତ୍ର ଜୟନ୍ତୀରେ ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ସେବା, ସତ୍ୟ, ତ୍ୟାଗ ଓ ମାନବତାର ମୂଲ୍ୟବୋଧକୁ ନିଜ ଜୀବନରେ ଆପଣାଇବା ସହ ଏକ ସୁସ୍ଥ, ସୁନ୍ଦର, ନ୍ୟାୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ସମାଜ ଗଠନ ପାଇଁ ସଂକଳ୍ପ ନେବା। ଉତ୍କଳମଣିଙ୍କ ଆଦର୍ଶ କେବଳ ସ୍ମୃତିରେ ସୀମିତ ନରହି ଆମ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆଚରଣରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହେଉ—ଏହା ହିଁ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଆମର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି।